ชาวมุสลิมในประเทศจีนมีสีสันมาก ประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติ หลายภาษา มีความหลากหลายยิ่งกว่ามุสลิมประเทศใดๆ ในโลก

ภาพละหมาดวันศุกร์ที่มัสยิดกรุงปักกิ่ง วันที่ 15 สิงหาคม 2008 ช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

ชมภาพชาวหุยหรือจีนมุสลิมในเมืองซิหนิง มณฑลชิงไห่

จาง ซึ่งได้ชื่อมุสลิมว่า ‘ซาลิม’ หลังรับอิสลาม บอกว่าเส้นทางการรับอิสลามของเขาเริ่มต้นที่ “หมู”

มุสลิมในประเทศจีนฉลองวันอีดอิลอัดฮาหรือที่เมืองจีนเรียกว่า ‘วันกุรบาน’ ในวันพฤหัสที่ 20 ธันวาคม 2007

ชมภาพงานวันอีดิลอัดฮาหรือ ‘วันกุรบาน’ ที่มัสยิดหนิวเจี่ย ปักกิ่ง ปีนี้ตรงกับวันที่ 20 ธันวาคม 2007

ชาวหุยมีความทะเยอทะยานทางการเมือง และแม้พวกเขาอาศัยกระจัดกระจายไปทั่วประเทศเพราะประกอบอาชีพค้าขาย แต่ก็มีความผูกพันเป็นหนึ่งเดียวภายใต้คำขวัญว่า “หุยทุกคนใต้ฟ้านี้คือครอบครัวเดียวกัน” (All Huis under Heaven are one family)

พ่อค้ามุสลิมในสมัยราชวงศ์ซ่งเข้าไปเกี่ยวข้องกับสังคมจีนทุกวงการ และนำไปสู่การกำเนิดของชนชาติใหม่ในเมืองจีน นั่นคือ ชาวหุย

"ประเทศจีนในสมัยราชวงศ์หยวนซึ่งปกครองโดยกุบไลข่านแบ่งการปกครองเป็น 12 มณฑล มีผู้ว่าการและรองผู้ว่าการเป็นผู้บริหาร ในผู้ว่าการ 12 คน เป็นมุสลิม 8 คน ส่วนใน 4 มณฑลที่เหลือก็มีมุสลิมเป็นรองผู้ว่าการ"

ผู่โส่วเกิ้ง ชาวจีนเชื้อสายอาหรับ ได้สิทธิขาดในการปกครองท่าเรือฉวนโจว ตระกูล ผู่ และบรรดาพ่อค้าอาหรับ-เปอร์เซียมีบทบาทมากที่ท่าเรือฉวนโจว ท่าเรือที่เฟื่องฟูที่สุดในโลกช่วงราชวงศ์ซ่งจนถึงราชวงศ์หยวน

ช่วงต้นราชวงศ์หยวน พระจักรพรรดิตั้งกรมกอฎี ขึ้นมาดูแลชุมชนมุสลิม ต่อมาช่วงปลายราชวงศ์หยวนชาวหุยพัฒนาระบบ “เจียวฟาง” หรือชุมชนศาสนาขึ้นมาแทน

แม้ช่วงต้นราชวงศ์หมิง ชุมชนชาวหุยยังถือว่าแตกต่างจากชาวฮั่น แต่ชาวหุยได้รับการปกป้องอย่างสูงจากราชสำนักหมิง

อิหม่ามหยางสวมหมวกขาวของชาวหุยพร้อมด้วยแว่นตาหนาเตอะ นั่งท่ามกลางสมาชิกสภานับน้อยคนที่ล้วนใส่สูทดำหรือเทา

คลิปวีดิโอจากกวางเจา เมืองจีน

ฟังน้องสาวร่วมศรัทธาของเราที่เมืองจีนอ่านอัล-กุรอาน น่ารักมั่ก!